بهم گفتی داری میری

نگات کردم باورم نمی شد.تو سرتو انداختی پایین

من بازم نگات  کردم گفتی دارم می رم دیگه نمی تونم

گفتی عشق دروغه من و تو هم به هم دروغ  گفتیم

ما عاشق نبودیم.

.اما من هیچی نگفتم فقط نگات کردم

دوست داشتم بگی شوخی کردم 

حتی حوصله ی نفس کشیدن را هم ندارم

وچه بی رحمانه محکوم بودنم

با اعمال شاقه

نفس کشیدن هم ذوق می خواهد.

 * تشنه ام این را تازه فهمیده ام

نمی دانم تا به حال جوجه بوده ای یا نه

می دانی چه حس غریبی است بودن درون تخم

وبزرگ شدن وکمی هوا

نمی دانم درون کدام تخم افتاده ام که اینگونه احساس می کنم

هوا کم است.

 * هنوز هم دلم می خواهد عروسکم را به روی پاهایم بخوابانم و تکانش دهم

آرام، آرام، آرام

آخر چرا بزرگ شدم

من هنوز عروسک را دوست دارم

من هنوز هم که هنوز است هوس می کنم برای عروسکم لالایی بخوانم

هنوز هم که هنوز است دوست دارم بچه باشم

وقتی بزرگ می شوی دیگر  بچه بودن جرم است

عروسک داشتن زشت وعروسک بازی زشت تر

چرا بزرگ شدم ؟

 * من از تو می ترسم واز مجهول

وتو مجهولی برای من

با مجهول چگونه می توان عشق باخت

چگونه می توان دل داد

هیچ آدم عاقلی به مجهول دل نمی دهد

ومن هنوز دیوانه نشده ام

من از تو می ترسم

واز هرآنچه مجهول

واز هر آنچه تاریک

 * سیس حرف نزن ساکت باش

فکر نکن ، احساس نکن ، درک نکن

دهانت را می بویند

فکرت را ذره بین می گذارند

صدایت را خفه می کنند

درکت را نادیده می انگارند که چه ...

بتوانی زنده بمانی

ای کاش ...بودن... نبود

 * شناختمت...شناختیم...وپرده ها افتاد

وازدحام نور اتاق را روشن کرد

من زیبا نبودم تو نیز هم

اما نور زیبا بود و اتاق زیبا تر

  * آنقدر از شاعری فرار کردم

آنقدر شعر نگفتم  که شدم شاعر

وشعر بی آنکه بخواهم نوشته شد

باز هم بر روی کاغذ های سپید

اما این بار با مدادهای سیاه

 * چقدر بدجنسی خدا

چقدر بد جنس

هنوز هم که هنوز است نمی دانم که چرا

که چرا باید سیب را نمی خوردم

 * تقصیرم هیچ نبود

جز آنکه نمی توانستم دروغ بگویم

چقدر دلم برای خودم می سوزد

وبرای تمام کسانی که نمی توانند دروغ بگویند .

 *می ترسم از آنچه می اندیشم

کاش می توانستم...

کاش می توانستم نیاندیشم.

 * چرا سعی می کنی بنویسی؟

چقدر مفاهیم را محدود می کنی

و زندانی چقدر دلم به حال مفاهیم می سوزد.

 * درست زمانی که به زیر پایم غره بودم

خالی شد وبا سر به زمین خوردم

چقدر افتادن بد است

مخصوصا زمانی که آنقدر بالا رفته ای

که افتادن مفهومی است معادل مرگ

 * یک کانون ، یک مدار ، یک خورشید

آمدم ...قرار گرفتم...گشتم

در کانون بیضی گون یک خورشید

ولی گاهی اجرام شتاب گریز از مرکز دارند

پرت شدم جایی دورتر از آغاز

در کهکشانی بی وزن...بی گرانش

اینک  معلقم جایی نامعلوم در کهکشانی دور

 

زشور عشق ندانم کجا فرار کنم؟

چگونه چاره ی این جان بی قرار کنم

رسیده کار به آنجا که اشتیاقم را

برای مردم هر کوی گذر هوار کنم

چنین که عشق تو ام میکشد به شیدایی

شگفت نیست که فریاد یار یار کنم 

نمیگویم فراموشم نکن اما

فقط گاهی بیاد آور

عزیزی را که میدانی نخواهی رفت از یادش

من در آیینه رخ خود دیدیم

و به تو حق دادم

آه میبینم میبینم

تو به اندازه تنهایی من خوشبختی

من به اندازه ی زیبایی تو غمگینم

من همیشه با تو هستم، تورو از جون می‌پرستم

 من فقط با تو می تونم توی این دنیا بمونم

اگه تو نمونی پیشم می‌بینی دیوونه می شم

 این صدای قلبمه، می‌شنوی آره یا نه

می‌تونم داد بزنم عشقمی یا نه 

 آخه من از تو می ترسم، ‌می‌گن عاشقی جنونه

نمی‌گم عاشقی مرده، اما دیگه نیمه جونه

توی این دور و زمونه، بعضی كارامون حرومه

آی زمونه، آی زمونه، من شدم بی‌آشیونه

چرا رسم عاشقیمون، چنین شده به هر بهونه

تو یكی مثل صداقت، من یكی مثل فلاكت

تو شدی عاشق سوختن، من و دل‌رو بر تو دوختند