وقتی کسی رو دوست داری حاضری جون فداش کنی
حـــاضـــری دنـــیا رو بـــدی فــقــط یــه بار نگاش کنی

بــــــه خـــاطــرش داد بـــزنــی  به خاطرش دروغ بگی
رو هــمه چـــی خـــط بکـــشی حـــتی رو برگ زندگی

وقــــتـــی کســــی تو قـــلبته حاضـــری دنیــا بد بشه
فــــقـــط اونــــی کــــه عشقته عاشـــقی رو بلد بشه

قـــــید تمــــوم دنـــیـــا رو به خــــاطـــر اون مـــیزنــی
خــــیلی چـــــیزا رو مــــیشکنی تــا دل اونـــو نشکنی

وقـــــــتی بشــــینه به دلت از هــــمه دنــیا می گذری
تــــولد دوبــــارته اسمشــــــو وقــــتــی مـــــــی بری

حـــــاضری مســــخره ات کـــنن تـــمام آدمـــای شهر
امـــــا نـــبینی اون بــاهـــات کرده واسه یه لحظه قهر

حــــاضری هر جـــا که بـــری به خاطــــرش گریه کنی
بـــــگی کـــه محتاجشــی و به شونه هاش تکیه کنی

وقــــتی کســــی تــــو قلــــبته یـــه چیز قیمتی داری
دیـــــگه بــــه چــــشمت نمــی یاد اگر که ثروتی داری

حــــاضری هـــــر کی جــــز اونو ســاده فراموش بکنی
پشـــت سرت هـــر چی میگـن چیزی نگی گوش بکنی

حــاضری کــــه بگــــذری از مــــقررات و دیـــن و درس
وقـــتی کسی رو دوست داری معنی نمیده دیگه ترس

وقــــتی کســــی رو دوســت داری صاحب کلی ثروتی
نـذاری از دســـتـــت بــــره ایـــن گنـــج خیــلی قیمتی

نمی دانم عشقم گم شده یا معشوقم.

نمی دانم اعتماد بی جا کردم یا بی جا به من اعتماد کردند.

نمی دانم لیاقت او را نداشتم یا او لایق من نبود.

نمی دانم من در حق عشقم خیانت کردم یا او. او قدر ندانست یا من,

 نمی دانم.....

نمی دانم خدا این را قسمت ما کرد یا ما خود قسمت را رقم زدیم.

نمی دانم چرا وقتیکه دل بستن سهل است, دل کندن آسان نیست.

نمی دانم خدا به ما دل داد تا از دنیا ببریم یا دنیا رو داد تا دل بکنیم

نمی دانم خدا این را قسمت ما کرد یا ما خود قسمت را رقم زدیم.

و هزار تا نمي دونم ديگه....

                     سراغ از من نمي گيري گل نازم

                    نمي شناسي صداي کهنه ي سازم

                     نمي دوني مگه اينجا دلم تنگه؟

                    نمي دوني مگه با غصه دمسازم؟

                      هواي گريه داره اين دل سردم

                 چشام گريون صدام لرزون تويي دردم

                      شبا تو کوچه ي پر ماتم پاييز

                     به دنبال چراغ خونه مي گردم

                 برات گفتم حديث برگ خشک و باد

                  لالايي قصه ي پروانه و شمشاد

                  سراغ از من نمي گيري نگير اما

                     فراموشم نکن پروانه ي زيبا

                   سرود بي وفايي رو چرا خوندي؟

                   مگه لالايي هامو برده اي از ياد؟  

              نذار يادت بره پروانه ي زيباي من روزي

                    شده قلبي اسير خونه ي غم ها

پروانه به شمع بوسه زد

 و بال و پرش سوخت

بيچاره از اين عشق سوختن آموخت

فرق منو پروانه در اينست

پروانه پرش سوخت ولي من جگرم سوخت

ازبوسه های نشکفته ام...بنو یسم برایت از ترسم...

ترس از بی تو ماندن وبی تو رفتن...

بی تو گفتن وبی تو خواندن....

بنویسم برایت از نغمه های شبانه غم در گنج عزلت تنهایی ام....

بنویسم برایت از معنای زندگی از اینکه

من زندگی را در کنار تو بودن معنا می کنم...

زندگی را برای تو سرودن معنا می کنم...

من زندگی را در خروش چشمان نیلگونت معنا می کنم...

گریه کن جــــدایی ها ما رو رهــــا نمی کنند
آدمـــــا انـــگار بـــرای مـــا دعــــا نمی کنند
گـــریه کن ما حالا حالا ها ما باید جدا باشیم
بـــشینیم مـــنتظر مــــعجزه خـــــدا باشــــیم
گـــــریه کن منم دارم مثل تو گـــــریه میکنم
 بـــــه خــدای آسمونــــامون گلایــــه می کنم

شبيه يك پرنده، خيس از باران كه مي آيم

تو با دستان پر مهرت، پناهم مي شوي آيا

پس از طي كردن فرسنگها راهي كه مي داني

كنار خستگيها، تكيه گاهم مي شوي آيا

شناكردن ميان خاك را بد من بلد هستم

تو اقيانوس موج آماج را هم مي شوي آيا

نگاه ناشيانه من به هستي داشتم عمري

تو تصحيح تمام اشتباهاتم مي شوي آيا

ا گر بي روز و بي تقويم ماندم من

به و صل فصلهايت، سال و ماهم مي شوي آيا

براي دوستم داري گواهت بوده ام عمري

براي دوستت دارم گواهم مي شوي آيا

شب افسانه اي با تو طلوع تازه اي دارد

تو در صبح اساطيري پگا هم مي شوي آيا

صبور و ساده اي اما ،عميق و ژرف،عشق من

براي حرف نجوا، نعره چاهم مي شوي آيا

پس از صد سال ا گر بد ترجمه كردي نگاهم را

به پاس اشكهايم عذر خواهم مي شوي آيا

می خوام از تو بنویسم که نگی رفتی نموندی

نگی بی وفا شدی ، توی راه نرفته موندی

می خوام از تو بنویسم ، که نگی طاقت نداشتی

نگی تا اخر رویا ، منو تنها جاگذاشتی

اخه این مرام من نیست ، غم تو لحظه هات بیارم

اگه حتی بی بهونه ، اشکامو هدیه بیارم

بازم اینو می نویسم ، تا ابد تو موندگاری

توی این قلب غریبم ، تا همیشه یادگاری