چی شده تنها نشستی.........مثل تو از همه دورم

 واسه من زندگی سرده........نکنه تو هم غریبی

 کاش می شداشکاتوپاک کرد........بمیرم تو هم بریدی

 چه تبسم قشنگی........وقتی به غمها بخندی

 آخه ارزشی نداره........دل به این دنیا ببندی

 نازنین دنیا همینه........اونکه خواب بود بدترینه

 نکنه تنهات گذاشته........آخره عشقها همینه

 میدونی چقدر عزیزه........قطره سپید شبنم

 مثل اون اشکای نازت.......رو تن گلهای مریم

 نازنین خدا بزرگه........غم واز خودت جدا کن

 ما که تنها نمیمونیم........آفرین اخمات واکن

خیلی وقته که ندیدمت گلــــــــــم

بــــیقرارم تا ببــــینمت گلــــــــــــم

تو سکوت پشــــت این پنــجره ها

مونــــدگارم تا ببــــینمت گلــــــــم

سینه ای سوخته از اتش هجران دارم

سالهاست ز غمت سر به گریبان دارم

یا که جانم بستان یا به وصالت برسان

بیش از انها نه دگر طاقت هجران دارم

 قصه ی مهر و وفا سوت لالایی بود .....

 دست چپ تاس شرور .....

 آن یکی تکیه بر قالی بود ......

 تاس را من ریختم .....

 نمره اش ناب و تماشایی بود ....

 تاس را تو ریختی ......

 نمره حاکی از بد اقبالی بود......

 ریختم ریختی ....

 نمره کم آوردی باختی ....

 همه ی قصه ی ما با ختن تو در صفحه ی بازی وفا داری بود ...........

گاه مي انديشم خبر مرگ مرا با تو چه كس مي گويد
آن زمان كه خبر مرگ مرا مي شنوي
روي خندان تو را
كاشكي مي ديدم
شانه بالا زدنت را بي قيد
و تكان دادن دستت كه مهم نيست زياد
و تكان دادن سر
كه عجيب عاقبت مرد
افسوس
كاشكي مي ديدم

جاي دسته گلي که فردا بر سر قبرم مي گذاري امروز با شاخه گلي کوچک يادم کن

به جاي سيل اشکي که فردا بر مزارم نثار ميکني امروز با تبسمي شادم کن

به جاي متنهاي تسليت گونه که فردا در روزنامه ها مينويسي امروز با پيامي کوچک خوشحالم کن

من امروز به تو احتياج دارم نه فردا